Dat moment dat je 'even' naar de opticien gaat in de stad en dan een Boekenvoordeel ontdekt is toch wel erg verleidelijk om niet naar binnen te gaan. Dit was vorig weekend het geval. Oops I did it again. Ik kocht een boek. Maar er is geen plek meer.

Vandaag had ik het briljante idee om even te kijken hoeveel boeken ik nog wil lezen. Na ruim anderhalf uur bezig te zijn om mijn oude briefjes uit mijn TBR jar te controleren kwam ik tot een conclusie. Ik heb te weinig tijd om dit alles te lezen. En wanneer ik dit wil uit hebben is een nog groter raadsel. Ik weet dat jullie er altijd zullen zijn voor mijn emotionele steun als ik dit nodig heb. Maar wat ik nu nodig heb is gewoon weg meer tijd. 

Ik zeg nu even voor de ik weet niet hoeveelste keer niet mijn TBR jar bijvullen en al helemaal geen boeken meer kopen. Dit leid alleen maar tot meer stress. En natuurlijk wordt het kiezen van een boek dan weer moeilijker. 

Waarom ik voor oops I did it again kies is gewoon weg omdat ik weer mijn boek buying ban heb overschreden. En weer mijn TBR jar bijgevuld. Als je het wilt weten, hij kan niet meer dicht en de briefjes komen er als ik hem beweeg eruit. Oops...

Bekijk het dan maar van de positieve kant. Ik heb genoeg te lezen tot zeker het einde van het jaar. Dat komt eigenlijk wel goed uit, ik kan dan de overgebleven boeken vragen voor mijn verjaardag. Als het er niet te veel zijn dan. 

Hebben jullie al gemerkt dat ik het leuk vind om ook gewoon zo te schrijven? Ja dat vind ik erg leuk om te doen. Hoe leuk ik het ook vind om door te schrijven ga ik nu aangezien ik anders de bus nog misloop en dan niet naar Maleficent kan. Bedenk eens wat voor een ramp dat is.